(کتمان) tardid

۱۳۸۳/٢/۱٧

ارديبهشت

 


هوای اردیبهشت-
 تناقض آسمان و ایستایی من


سکوت تنهایی
و
آرامش انتظار تلاشهای کمی جلوتر از برنامه-


 


و فریاد من-
اکنون
خلاء تو-
وفشردن دندانها
 آن هنگام
که تناقض نمی گذارد
تفسیر کنم
حادثه عادی ام را
از
تا اکنون.


و تعبیر من
یک پوزخند و
یک نمی دانم.


 


لیک خیالی نیست
چون همانند تو به من


من به تو بدهکارم.



 

M e h d i
 

[ خانه| آرشيو | پست الكترونيك ]

خانه
آرشيو
پست الكترونيك

پرشين‌بلاگ